Ogrzewanie podłogowe

Tzw. dolne źródło ciepła (obojętnie od fizycznego położenia) to pojemnik (źródło) ciepła, do którego oddawane jest miło odpadowe obiegu termodynamicznego (w silnikach cieplnych) czy też z którego pobierane jest serdecznie (w maszynach cieplnych roboczych realizujących zupełny cyrkulacja termodynamiczny).

Temperatura dolnego źródła ciepła jest:

• niższa od najniższej występującej w obiegu termodynamicznym silników cieplnych;
• wyższa od najniższej występującej w obiegu termodynamicznym maszyn roboczych.

Do obliczeń sprawności termodynamicznej obiegu, w charakterze temperaturę dolnego źródła ciepła przyjmuje się najniższą temperaturę czynnika pojawiającą się w obiegu zarówno na rzecz maszyn roboczych podczas gdy i silników.

W siłowniach i elektrowniach cieplnych kiedy również silnikach spalinowych (cyrkulacja prawobieżny) dolnym źródłem ciepła jest statystycznie otoczenie.

W chłodziarkach dolnym źródłem ciepła jest cel chłodzony, w pompach ciepła oblężenie albo dowolne inne źródło niskowartościowego ciepła (obiegi lewobieżne).

Zobacz też

• Górne źródło ciepła
• Siłownia parowa
• Siłownia gazowa
• Turbina gazowa
• Pierwsza artykuł wiary termodynamiki
• Druga artykuł wiary termodynamiki

Drewno na opał

Drewno opałowe (drzewo na paliwo) to jedno z paliw należących do odnawialnych źródeł energii. Do XIX-wieku najpopularniejsze olej napędowy na świecie, wyparte przez węgiel azaliż oliwa opałowy (i inne pochodne ropy nafotwej) o większej wartości opałowej, na przestrzeni rewolucji przemysłowej. ów tworzywo drzewny przypadkiem być pozyskiwany z lasów, w charakterze drzewo grube, a dodatkowo pieniądz zdawkowy nieczystości drzewne o ograniczonych możliwościach wykorzystania w przemyśle, a oraz ksylem opałowe pozyskiwane na plantacjach drzew szybkorosnących (tzw. plantacje energetyczne). Innym źródłem drewna opałowego mogą być zakładanie się przemyslu drzewnego (nieczystości w postaci opołów, trocin, zrębków, wiórów, odprysków, kory) a nieczystości komunalne (zużyte przedmioty drewniane). Ksylem opałowe jest plus wykorzystywne w formie przerobionej, w postaci brykietów azali peletów ; nadmierna użytkowanie tego surowca prowadzi do pustynnienia.

Przypisy

1. ↑ Michał Domański, Ladislav Dzurenda, Marek Jabłoński, Jan Osipiuk: Drewno w charakterze tworzywo energetyczny. Syreni gród: Oficyna SGGW, 2007. ISBN 978-83-7244-903-0. 

Zobacz też

• Biomasa w charakterze źródło energii

Radiator na socket A

Zamontowany chłodnica chłodzący płytę główną

chłodzenie pasywne karty graficznej Asus EAX1300pro

Radiatory na rzecz pojedynczych tranzystorów i diod/tyrystorów

Radiator (rozpraszacz ciepła) - składnik czy też partia elementów odprowadzających serdecznie z elementu, z którym się styka, do otoczenia (powietrza). Chłodnica jest celowo ukształtowaną bryłą z metalu (albo jego stopów) przyzwoicie przewodzącego miło o rozwiniętej powierzchni od okolica powietrza najczęściej w postaci żeber, prętów by podnieść transfer ciepła. Radiatory wykonuje się zwykle z glin i miedzi. Glin często barwi się na czarno. Uniwersalnie stosowane są w elektronice, ze względu na dużą wielkość ciepła wydzielaną z niewielkich elementów, co odpowiada dużej gęstości mocy.

Dla lepszego przewodzenia ciepła obszar styku radiatora z powierzchnią wydzielającą miło stosuje się dociskanie elementów, kiedy niekiedy klapa się je ponadto cienką warstwą pasty termoprzewodzącej czy też kleju termoprzewodzącego.

Zobacz też

• cooler
• chłodnica
• chłodzenie pasywne
• moduł Peltiera
• wentylator
• wymiennik ciepła
• kaloryfer
• pasta termoprzewodząca

Przykład karty graficznej chłodzonej pasywnie

chłodzenie pasywne karty graficznej Asus EAX1300pro

Chłodzenie pasywne to organizm chłodzenia bazujący na radiatorze. W systemie tym wykorzystuje się tylko widmo oddawania przez metale energii cieplnej do otoczenia - nie występują tu dodatkowe elementy ruchome w postaci wentylatorów. Oziębianie pasywne być może być proste, używające dopiero co radiatorów, czy też kombinowane z rurami cieplnymi czy też ogniwami Peltiera.

Zalety:

• bezgłośne działanie,
• nie wymaga zasilania energią elektryczną.

Wady:

• może być niewystarczające w przypadku trwale nagrzewających się elementów,
• wymaga dobrego przepływu powietrza przez chłodnica do poprawnego działania.

Zobacz też

• cooler
• wentylacja

Zobacz podobnie: radiator laboratoryjna a radiator samochodowa.

Wymiennik ciepła - instrument służące do wymiany energii cieplnej między dwoma płynami bez konieczności mieszania ich.

Wymienniki ciepła mogą mieć różną konstrukcję jednak statystycznie składają się z długiej rury wykonanej z tworzywa będącego dobrym przewodnikiem ciepła. W celu powiększenia powierzchni wymiany ciepła odpowiednik prawdopodobnie być wyposażony w ożebrowanie.

Jeśli celem wymiennika ciepła jest schłodzenie płynu roboczego, nazywa się go chłodnicą. Jeżeli ogrzanie płynu roboczego - nagrzewnicą.

Podziały wymienników

Schemat wymiennika przeciwprądowego typu “kanał w rurze”

Wykres temperatury na rzecz wymiennika przeciwprądowego

Schemat wymiennika współprądowego typu “przewód w rurze”

Wykres temperatury na rzecz wymiennika współprądowego

• ze względu na budowę: “przewód w rurze”, płaszczowo-rurowe, “przewód Fielda”, tuleja cieplna, płytowe, spiralne, lamelowe, pojemnościowe, inne,
• ze względu na odmiana czynnika: ciecz-ciecz, ciecz-gaz, ciecz-ciało stałe, inne,
• ze względu na organizację przepływu: współprądowe, przeciwprądowe, krzyżowe,
• ze względu na kwota czynników wymieniających ciepło,
• ze względu na frekwencja mieszania: z mieszaniem, bez mieszania, z mieszaniem niektórych czynników,
• ze względu na twarz działania: angaż ciągła, angaż okresowa.

Zobacz też

• skraplacz,
• parownik,
• energia,
• ciepło,
• konwekcja,
• kaloryfer,

Gazowy, przepływowy podgrzewacz
ciepłej wody użytkowej (cwu)

Pojemnościowy podgrzewacz cwu

Podgrzewacz ciepłej wody użytkowej (cwu) - instrument stosowane w domowej instalacji wodnej, w charakterze częsty podejście przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Z reguły są spotykane w łazienkach albo bez ogródek w sąsiedztwie kotłach, będących źródłem energii cieplnej.

Spis treści

• 1 Podział
• 2 Pojemnościowy podgrzewacz wody
• 3 Przepływowy podgrzewacz wody
• 4 Zobacz też

Podział

Podgrzewacze dzielą się na:

• podgrzewacze pojemnościowe
• podgrzewacze przepływowe

Pojemnościowy podgrzewacz wody

Pojemnościowy podgrzewacz wody ewentualnie bojler (ang. boil krztusić się, boiler dzban parowy) - pojemnik ciepłej wody użytkowej. Głównym elementem jest pojemnik ciepłej wody, wyposażony normalnie w wyjścia instalacji rurowych: odprowadzającej ciepłą wodę i instalacji zamkniętego przebiegu połączonej z systemem podgrzewania i zaworem bezpieczeństwa.

Zbiornik przeważnie posiada izolację termiczną zapobiegającą nadmiernym stratom ciepła. Gdyż armatura doprowadzająca zimną wodę podłączona jest do sieci wodociągowej, w środku zbiornika panuje całkiem wysokie ciśnienie. Tlenek wodoru w bojlerze prawdopodobnie być ogrzewana grzałką elektryczną z termostatem, bądź za pomocą wymiennika ciepła wbudowanego do znajdującego się w pobliżu pieca opalanego węglem czy też drewnem.

Przepływowy podgrzewacz wody

Przepływowy podgrzewacz wody - narzędzie do przygotowania ciepłej wody “w locie”, podczas gdy np. popularne urządzenia firmy “Junkers” - gazowe podgrzewacze z otwartą komorą spalania bądź ponadto urządzenia elektryczne.

Zobacz też

• Instalacja wodna
• Junkers
• Kocioł
• Ogrzewanie

Liczba Wobbego - (MJ/m³) ewentualnie (MJ/mol) ewentualnie (MJ/kg) – jest to ustosunkowanie się wartości kalorycznej odniesionej do jednostki objętości gazu, do pierwiastka kwadratowego jego gęstości względnej, w tych samych warunkach odniesienia. Jeżeli przez Q oznaczymy cena kaloryczną, a przez d gęstość względną, w tamtym czasie liczbę Wobbego W jest dozwolone ująć następująco

Wyróżnia się:

• dolną Liczbę Wobbego – kiedy za koszt kaloryczną przyjmuje się jego koszt opałową;
• górną Liczbę Wobbego – podczas gdy za koszt kaloryczną przyjmuje się jego miło spalania.

Wartość liczby Wobbego jest podstawą do podziału paliw gazowych na podgrupy.

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
By poczynić go weryfikowalnym, wypada podarować przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Postscriptum: 10.2008.

Stos drewna ukończony do zasypania ziemią (tj. do uformowania mielerza) i podpalenia - ok. 1900

Współczesne retorty do wypalania węgla drzewnego

Smolarze w Makowej

Węgiel drzewny - lekka, murzynka materiał wytwarzana z drewna w procesie suchej destylacji. Głównym składnikiem jest węgiel pierwiastkowy, nieprzezroczysty popiołem i licznymi związkami organicznymi.

Spis treści

• 1 Właściwości
• 2 Zastosowanie
• 3 Wytwarzanie
• 4 Zobacz też

Właściwości

Węgiel drzewny ma wielce małą gęstość (zachowuje częściowo strukturę ścian komórkowych drewna). Ma duże zdolności adsorpcyjne z przyczyny twardo rozwiniętej powierzchni (patrz węgiel aktywny).

Jako olej napędowy ma ok. trzykroć większą zdolność produkcyjna energetyczną aniżeli ksylem. 1 kg węgla drzewnego daje wolumen energii podobną do uzyskiwanej ze spalenia 1 litra benzyny. Jest acz nierozstrzygnięty w użyciu ze względu na zajmowaną przestrzeń w stosunku do masy, wyjąwszy tym kruszy się i pyli blisko manipulacji (poniżej tym względem lepsze są brykiety węgla drzewnego - mniej kruche i o większej gęstości. Ze względu na względnie małą składniki substancji smolistych powinno się do paliw stałych generujących najmniejsze ilości zanieczyszczeń.

Wyróżnia się:

• węgiel drzewny generatorowy,
• węgiel drzewny żarzony.

Zastosowanie

Stosowany jest w charakterze adsorbent w filtrach wodnych i gazowych ze względu na umiejętność do pochłaniania płynów, gazów i nieprzyjemnych zapachów. Popularne benzyna do grillów (nieprzetworzony czy też w formie brykietów) zaś podstawy prochu czarnego. Wykorzystywany często w plastyce do tworzenia rysunków i szkiców.

Działanie lecznicze
Aktywny węgiel drzewny (łac. określenie farmaceutyczna: carbo medicinalis) sprasowany w formie tabletek bądź kapsułek (popularny podobnie wobec nazwą węgla leczniczego albo medycznego) praktyczny jest w leczeniu biegunek i zakazić pokarmowych podczas gdy także zapobieganiu i leczeniu niestrawności i wzdęć. Po podaniu doustnym wiąże substancje znajdujące się w przewodzie pokarmowym, które nasilają perystaltykę (akt ruchową) jelit, zwiększają infiltracja wody do światła jelit i powodują biegunkę. Są to toksyny bakteryjne, bakterie, leki, produkty gnilne, gazy jelitowe, substancje toksyczne itp. W europejskim lecznictwie stosuje się niezupełnie tylko węgiel drzewny suchy z drewna lipowego - lipy drobnolistnej i lipy szerokolistnej.

Wytwarzanie

Podstawowym sposobem uzyskiwania węgla drzewnego do początków XX w. było jego “wypalanie” w stosach, obsypanych szczelnie ziemią albo obłożonych darnią, zwanych mielerzami. Teraz w tym celu stosuje się stalowe retorty o pojemności wielu metrów sześciennych. Do wyprodukowania 1 kg węgla drzewnego popyt ok. 5 kg drewna.

Zobacz też

• węgiel kostny
• potaż

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Węgiel drzewny

p • d • e
Chemiczne barwniki żywności (E100-199)

E100 • E101 • E101a • E102 • E103 • E104 • E105 • E106 • E107 • E110 • E111 • E120 • E121 • E122 • E123 • E124 • E125 • E126 • E127 • E128 • E129 • E130 • E131 • E132 • E133 • E140 • E141 • E142 • E150a • E150b • E150c • E150d • E151 • E152 • E153 • E154 • E155 • E160a • E160b • E160c • E160d • E160e • E160f • E161a • E161b • E161c • E161d • E161e • E161f • E161g • E162 • E163 • E170 • E171 • E172 • E173 • E174 • E175 • E180 • E181

Nitroetan

Ogólne informacje

Nomenklatura systematyczna (IUPAC):

Nitroetan

Wzór sumaryczny
C2H5NO2

Masa molowa
75.08 g/mol

Identyfikacja

Numer CAS

Właściwości

Gęstość i pozycja skupienia
1.054 płyn g/cm3 ; ciecz

Temperatura topnienia
-90 °C (183,15 K)

Temperatura wrzenia
112,0 °C (385,15 K)

Niebezpieczeństwa

Zwroty ryzyka
R5, R10, R22

Zwroty bezpieczeństwa
S41

Jeżeli nie podano w inny sposób, dane dotyczą
warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Nitroetan

Nitroetan - organiczny powinowactwo sztuczny o wzorze C2H5NO2, pochodna etanu. Otrzymuje się go w wyniku reakcji nitryfikacji etenu w obecności stężonego kwasu siarkowego.

Nitroetan powstaje w charakterze jeden z produktów wolnorodnikowej reakcji propanu z kwasem azotowym ewentualnie dwutlenkiem azotu w fazie gazowej w temperaturach > 400 °C.

Przypisy

1. ↑ J.D.Roberts, M.C. Caserio, Chemia organiczna, PWN, Syreni gród 1969

Zrębki opałowe

Zrębki — cząstki drewna o wymiarach mieszących się w granicach od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów, powstające w wyniku rozdrabniania drewna za pomocą maszyn zrębkujących.

W stosunki od gatunku drewna, wymiarów i jakości zrębki mogą mianować materiał do produkcji płyt wiórowych, pilśniowych, celulozy, do ekstrakcji żywicy i garbników, mogą być wykorzystywane obok produkcji żelazostopów. Zrębki u pellet przeznaczane są dodatkowo na cele opałowe. Mają funkcja również w ogrodnictwie.

Zrębki opałowe

Zrębki drzewne to ulegający biodegradacji, korzystny niedrogo, paliwo biomasowy wytwarzany z odpadów drzewnych i upraw energetycznych. Surowcami do produkcji zrębków są przede wszystkim nieczystości z przemysłu tartacznego i leśnego. Ich forma i cena opałowa zależna jest od pochodzenia i sposobu składowania surowca.

Wymagania na zrębki pozyskiwane w Polsce, w lesie określa Rzeczpospolita polska Wzorzec PN-91/D-95009 - Zrębki leśne. Zgodnie z tą normą, zrębki leśne mogą być przeznaczane do produkcji płyt pilśniowych i wiórowych, wykorzystywane obok produkcji żelazostopów tudzież w charakterze paliwo. Zrębki opałowe jest dozwolone sporządzać z drewna iglastego i liściastego wszystkich rodzajów. Wilgotności zrębków nie normalizuje się. Proporcja zrębków opałowych określa bariera do 50 mm, w pobliżu czym zasadnicza ułamek (nie mniej aniżeli 90 %) nie powinna naruszać 40 mm.

Zrębki w ogrodnictwie

Zrębki wolno kolorować, co wykorzystuje się do ozdabiania terenów zieleni, ogrodów, skwerów i obniżenie kwiatowych. Zabezpieczają poprzednio chwastami. Zapobiegają przesuszaniu gleby i zapewniają jej właściwe napowietrzenie. Chronią glebę nim niską czy też wysoką temperaturą i jej wahaniami. Posiadają pozbawiony uczuć odczyn pH.