Ogrzewanie podłogowe

Przykład karty graficznej chłodzonej pasywnie

chłodzenie pasywne karty graficznej Asus EAX1300pro

Chłodzenie pasywne to organizm chłodzenia bazujący na radiatorze. W systemie tym wykorzystuje się tylko widmo oddawania przez metale energii cieplnej do otoczenia - nie występują tu dodatkowe elementy ruchome w postaci wentylatorów. Oziębianie pasywne być może być proste, używające dopiero co radiatorów, czy też kombinowane z rurami cieplnymi czy też ogniwami Peltiera.

Zalety:

• bezgłośne działanie,
• nie wymaga zasilania energią elektryczną.

Wady:

• może być niewystarczające w przypadku trwale nagrzewających się elementów,
• wymaga dobrego przepływu powietrza przez chłodnica do poprawnego działania.

Zobacz też

• cooler
• wentylacja

Zobacz podobnie: radiator laboratoryjna a radiator samochodowa.

Wymiennik ciepła - instrument służące do wymiany energii cieplnej między dwoma płynami bez konieczności mieszania ich.

Wymienniki ciepła mogą mieć różną konstrukcję jednak statystycznie składają się z długiej rury wykonanej z tworzywa będącego dobrym przewodnikiem ciepła. W celu powiększenia powierzchni wymiany ciepła odpowiednik prawdopodobnie być wyposażony w ożebrowanie.

Jeśli celem wymiennika ciepła jest schłodzenie płynu roboczego, nazywa się go chłodnicą. Jeżeli ogrzanie płynu roboczego - nagrzewnicą.

Podziały wymienników

Schemat wymiennika przeciwprądowego typu “kanał w rurze”

Wykres temperatury na rzecz wymiennika przeciwprądowego

Schemat wymiennika współprądowego typu “przewód w rurze”

Wykres temperatury na rzecz wymiennika współprądowego

• ze względu na budowę: “przewód w rurze”, płaszczowo-rurowe, “przewód Fielda”, tuleja cieplna, płytowe, spiralne, lamelowe, pojemnościowe, inne,
• ze względu na odmiana czynnika: ciecz-ciecz, ciecz-gaz, ciecz-ciało stałe, inne,
• ze względu na organizację przepływu: współprądowe, przeciwprądowe, krzyżowe,
• ze względu na kwota czynników wymieniających ciepło,
• ze względu na frekwencja mieszania: z mieszaniem, bez mieszania, z mieszaniem niektórych czynników,
• ze względu na twarz działania: angaż ciągła, angaż okresowa.

Zobacz też

• skraplacz,
• parownik,
• energia,
• ciepło,
• konwekcja,
• kaloryfer,

Gazowy, przepływowy podgrzewacz
ciepłej wody użytkowej (cwu)

Pojemnościowy podgrzewacz cwu

Podgrzewacz ciepłej wody użytkowej (cwu) - instrument stosowane w domowej instalacji wodnej, w charakterze częsty podejście przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Z reguły są spotykane w łazienkach albo bez ogródek w sąsiedztwie kotłach, będących źródłem energii cieplnej.

Spis treści

• 1 Podział
• 2 Pojemnościowy podgrzewacz wody
• 3 Przepływowy podgrzewacz wody
• 4 Zobacz też

Podział

Podgrzewacze dzielą się na:

• podgrzewacze pojemnościowe
• podgrzewacze przepływowe

Pojemnościowy podgrzewacz wody

Pojemnościowy podgrzewacz wody ewentualnie bojler (ang. boil krztusić się, boiler dzban parowy) - pojemnik ciepłej wody użytkowej. Głównym elementem jest pojemnik ciepłej wody, wyposażony normalnie w wyjścia instalacji rurowych: odprowadzającej ciepłą wodę i instalacji zamkniętego przebiegu połączonej z systemem podgrzewania i zaworem bezpieczeństwa.

Zbiornik przeważnie posiada izolację termiczną zapobiegającą nadmiernym stratom ciepła. Gdyż armatura doprowadzająca zimną wodę podłączona jest do sieci wodociągowej, w środku zbiornika panuje całkiem wysokie ciśnienie. Tlenek wodoru w bojlerze prawdopodobnie być ogrzewana grzałką elektryczną z termostatem, bądź za pomocą wymiennika ciepła wbudowanego do znajdującego się w pobliżu pieca opalanego węglem czy też drewnem.

Przepływowy podgrzewacz wody

Przepływowy podgrzewacz wody - narzędzie do przygotowania ciepłej wody “w locie”, podczas gdy np. popularne urządzenia firmy “Junkers” - gazowe podgrzewacze z otwartą komorą spalania bądź ponadto urządzenia elektryczne.

Zobacz też

• Instalacja wodna
• Junkers
• Kocioł
• Ogrzewanie

Liczba Wobbego - (MJ/m³) ewentualnie (MJ/mol) ewentualnie (MJ/kg) – jest to ustosunkowanie się wartości kalorycznej odniesionej do jednostki objętości gazu, do pierwiastka kwadratowego jego gęstości względnej, w tych samych warunkach odniesienia. Jeżeli przez Q oznaczymy cena kaloryczną, a przez d gęstość względną, w tamtym czasie liczbę Wobbego W jest dozwolone ująć następująco

Wyróżnia się:

• dolną Liczbę Wobbego – kiedy za koszt kaloryczną przyjmuje się jego koszt opałową;
• górną Liczbę Wobbego – podczas gdy za koszt kaloryczną przyjmuje się jego miło spalania.

Wartość liczby Wobbego jest podstawą do podziału paliw gazowych na podgrupy.

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
By poczynić go weryfikowalnym, wypada podarować przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Postscriptum: 10.2008.

Stos drewna ukończony do zasypania ziemią (tj. do uformowania mielerza) i podpalenia - ok. 1900

Współczesne retorty do wypalania węgla drzewnego

Smolarze w Makowej

Węgiel drzewny - lekka, murzynka materiał wytwarzana z drewna w procesie suchej destylacji. Głównym składnikiem jest węgiel pierwiastkowy, nieprzezroczysty popiołem i licznymi związkami organicznymi.

Spis treści

• 1 Właściwości
• 2 Zastosowanie
• 3 Wytwarzanie
• 4 Zobacz też

Właściwości

Węgiel drzewny ma wielce małą gęstość (zachowuje częściowo strukturę ścian komórkowych drewna). Ma duże zdolności adsorpcyjne z przyczyny twardo rozwiniętej powierzchni (patrz węgiel aktywny).

Jako olej napędowy ma ok. trzykroć większą zdolność produkcyjna energetyczną aniżeli ksylem. 1 kg węgla drzewnego daje wolumen energii podobną do uzyskiwanej ze spalenia 1 litra benzyny. Jest acz nierozstrzygnięty w użyciu ze względu na zajmowaną przestrzeń w stosunku do masy, wyjąwszy tym kruszy się i pyli blisko manipulacji (poniżej tym względem lepsze są brykiety węgla drzewnego - mniej kruche i o większej gęstości. Ze względu na względnie małą składniki substancji smolistych powinno się do paliw stałych generujących najmniejsze ilości zanieczyszczeń.

Wyróżnia się:

• węgiel drzewny generatorowy,
• węgiel drzewny żarzony.

Zastosowanie

Stosowany jest w charakterze adsorbent w filtrach wodnych i gazowych ze względu na umiejętność do pochłaniania płynów, gazów i nieprzyjemnych zapachów. Popularne benzyna do grillów (nieprzetworzony czy też w formie brykietów) zaś podstawy prochu czarnego. Wykorzystywany często w plastyce do tworzenia rysunków i szkiców.

Działanie lecznicze
Aktywny węgiel drzewny (łac. określenie farmaceutyczna: carbo medicinalis) sprasowany w formie tabletek bądź kapsułek (popularny podobnie wobec nazwą węgla leczniczego albo medycznego) praktyczny jest w leczeniu biegunek i zakazić pokarmowych podczas gdy także zapobieganiu i leczeniu niestrawności i wzdęć. Po podaniu doustnym wiąże substancje znajdujące się w przewodzie pokarmowym, które nasilają perystaltykę (akt ruchową) jelit, zwiększają infiltracja wody do światła jelit i powodują biegunkę. Są to toksyny bakteryjne, bakterie, leki, produkty gnilne, gazy jelitowe, substancje toksyczne itp. W europejskim lecznictwie stosuje się niezupełnie tylko węgiel drzewny suchy z drewna lipowego - lipy drobnolistnej i lipy szerokolistnej.

Wytwarzanie

Podstawowym sposobem uzyskiwania węgla drzewnego do początków XX w. było jego “wypalanie” w stosach, obsypanych szczelnie ziemią albo obłożonych darnią, zwanych mielerzami. Teraz w tym celu stosuje się stalowe retorty o pojemności wielu metrów sześciennych. Do wyprodukowania 1 kg węgla drzewnego popyt ok. 5 kg drewna.

Zobacz też

• węgiel kostny
• potaż

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Węgiel drzewny

p • d • e
Chemiczne barwniki żywności (E100-199)

E100 • E101 • E101a • E102 • E103 • E104 • E105 • E106 • E107 • E110 • E111 • E120 • E121 • E122 • E123 • E124 • E125 • E126 • E127 • E128 • E129 • E130 • E131 • E132 • E133 • E140 • E141 • E142 • E150a • E150b • E150c • E150d • E151 • E152 • E153 • E154 • E155 • E160a • E160b • E160c • E160d • E160e • E160f • E161a • E161b • E161c • E161d • E161e • E161f • E161g • E162 • E163 • E170 • E171 • E172 • E173 • E174 • E175 • E180 • E181

Nitroetan

Ogólne informacje

Nomenklatura systematyczna (IUPAC):

Nitroetan

Wzór sumaryczny
C2H5NO2

Masa molowa
75.08 g/mol

Identyfikacja

Numer CAS

Właściwości

Gęstość i pozycja skupienia
1.054 płyn g/cm3 ; ciecz

Temperatura topnienia
-90 °C (183,15 K)

Temperatura wrzenia
112,0 °C (385,15 K)

Niebezpieczeństwa

Zwroty ryzyka
R5, R10, R22

Zwroty bezpieczeństwa
S41

Jeżeli nie podano w inny sposób, dane dotyczą
warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Nitroetan

Nitroetan - organiczny powinowactwo sztuczny o wzorze C2H5NO2, pochodna etanu. Otrzymuje się go w wyniku reakcji nitryfikacji etenu w obecności stężonego kwasu siarkowego.

Nitroetan powstaje w charakterze jeden z produktów wolnorodnikowej reakcji propanu z kwasem azotowym ewentualnie dwutlenkiem azotu w fazie gazowej w temperaturach > 400 °C.

Przypisy

1. ↑ J.D.Roberts, M.C. Caserio, Chemia organiczna, PWN, Syreni gród 1969

Zrębki opałowe

Zrębki — cząstki drewna o wymiarach mieszących się w granicach od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów, powstające w wyniku rozdrabniania drewna za pomocą maszyn zrębkujących.

W stosunki od gatunku drewna, wymiarów i jakości zrębki mogą mianować materiał do produkcji płyt wiórowych, pilśniowych, celulozy, do ekstrakcji żywicy i garbników, mogą być wykorzystywane obok produkcji żelazostopów. Zrębki u pellet przeznaczane są dodatkowo na cele opałowe. Mają funkcja również w ogrodnictwie.

Zrębki opałowe

Zrębki drzewne to ulegający biodegradacji, korzystny niedrogo, paliwo biomasowy wytwarzany z odpadów drzewnych i upraw energetycznych. Surowcami do produkcji zrębków są przede wszystkim nieczystości z przemysłu tartacznego i leśnego. Ich forma i cena opałowa zależna jest od pochodzenia i sposobu składowania surowca.

Wymagania na zrębki pozyskiwane w Polsce, w lesie określa Rzeczpospolita polska Wzorzec PN-91/D-95009 - Zrębki leśne. Zgodnie z tą normą, zrębki leśne mogą być przeznaczane do produkcji płyt pilśniowych i wiórowych, wykorzystywane obok produkcji żelazostopów tudzież w charakterze paliwo. Zrębki opałowe jest dozwolone sporządzać z drewna iglastego i liściastego wszystkich rodzajów. Wilgotności zrębków nie normalizuje się. Proporcja zrębków opałowych określa bariera do 50 mm, w pobliżu czym zasadnicza ułamek (nie mniej aniżeli 90 %) nie powinna naruszać 40 mm.

Zrębki w ogrodnictwie

Zrębki wolno kolorować, co wykorzystuje się do ozdabiania terenów zieleni, ogrodów, skwerów i obniżenie kwiatowych. Zabezpieczają poprzednio chwastami. Zapobiegają przesuszaniu gleby i zapewniają jej właściwe napowietrzenie. Chronią glebę nim niską czy też wysoką temperaturą i jej wahaniami. Posiadają pozbawiony uczuć odczyn pH.

Fan-coil podsufitowy bez podłączenia świeżego powietrza od okolica ssawnej, podłączony do dwóch nawiewników.

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Klimakonwektor

Klimakonwektor – sprzęt służące do utrzymywania zadanej temperatury w pomieszczeniu, stosowane tak bywa w biurach i budynkach użyteczności publicznej. Potoczna określenie fan-coil jest z większym natężeniem popularna, choć nie ciągle prawidłowa. Angielskie wyraz fan oznacza dmuchawa, w związku z tym wyobrażenie fan-coil odnosi się przed chwilą do klimakonwektorów wentylatorowych.

W klimakonwektorach czynnikiem chłodniczym/grzewczym jest tlenek wodoru (albo jej mieszanka) – w przeciwieństwie do klimatyzatorów, w których wykorzystano składnik szybkowrzący (freon).

Spis treści

• 1 Rozbiór klimakonwektorów
  • 1.1 Rozdział w związki od konstrukcji
  • 1.2 Rozdział w relacje od montażu
  • 1.3 Rozbiór w stosunki od udziału powietrza zewnętrznego (świeżego)
  • 1.4 Rozbiór ze względu na odmiana regulacji temperatury
  • 1.5 W układy od ilości wymienników ciepła
• 2 Zobacz też

Rozdział klimakonwektorów

Rozdzielenie w układy od konstrukcji

• klimakonwektory indukcyjne – wykorzystywana w nich jest natężenie indukcji powietrza zewnętrznego. Na wlocie do urządzenia podłączony jest rura wentylacyjny powietrza np. z centrali klimatyzacyjnej. Na skutek specjalnej konstrukcji urządzenia i wykorzystaniu zjawiska inżektora, potok powietrza podsysa atmosfera w pomieszczeniu, z racji czemu wielkość powietrza w urządzeniu jest kilkakrotnie większa aniżeli na jego wlocie. Atmosfera później kierowane jest na odpowiednik ciepła i do elementu nawiewnego.
• klimakonwektory wentylatorowe – popularnie nazywane fan-coilami (od angielskiej nazwy fan-coil unit, FCU). Inżektorowa konstrukcja została zastąpiona wentylatorem, jaki umożliwia użycie nim wymiennikiem ciepła filtru powietrza natomiast podłączenie urządzenia do sieci przewodów wentylacyjnych. Średnie spręże zewnętrzne wentylatorów w fan-coilach to: 30-70Pa.

Rozdzielenie w związki od montażu

• pionowe (vertical) np. stojące
• poziome (horizontal) np. podsufitowe, kasetonowe

Rozdzielenie w relacje od udziału powietrza zewnętrznego (świeżego)

• klimakonwektory pracujące na powietrzu zewnętrznym (z czerpnią powietrza) – tzw. klimakonwektory podokienne
• klimakonwektory, do których atmosfera świeże dostarczane jest po obróbce wstępnej w centrali klimatyzacyjnej
• klimakonwektory pracujące przed chwilą na powietrzu obiegowym

Rozdział ze względu na odmiana regulacji temperatury

• klimakonwektory grzewcze
• klimakonwektory grzewczo-chłodnicze
• klimakonwektory chłodnicze

W związki od ilości wymienników ciepła

• klimakonwektory dwururowe (z jednym wymiennikiem)
• klimakonwektory czterorurowe (z dwoma wymiennikami)

Zobacz też

• wentylacja
• klimatyzacja
• komfort cieplny
• ogrzewanie