Pasywne ogrzewanie

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 27th, 2008 by

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Iżby zrobić go weryfikowalnym, powinno się oddać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Ogrzewanie pasywne - rozwiązanie ogrzewania budynku naturalnymi źródłami ciepła, głównie energią słoneczną w poprzek odpowiednie konfiguracja bryły budynku, przeszkleń w zanim zamieszczonych, odpowiednie położenie poszczególnych elementów budowli względem pozycji słońca w cyklu rocznym tudzież rola innych technik ogrzewania alternatywnego takich podczas gdy gruntowy zamiennik ciepła.

Odpowiednio zaprojektowany budowla w którym zastosowano dostępne na rynku techniki związane z wykorzystaniem ogrzewania pasywnego budynku takie kiedy ściana Trombe’a, azaliż stałe elementy zacieniające powierzchnie przeszklone w okresie letnim, ew. markizy, azaliż ponadto gruntowy odpowiednik ciepła ma wielce starszy rangą luksus termiczny od budynków tradycyjnych, a co za tym idzie o wiele mniejsze nakłady eksploatacyjne na grzanie i klimatyzację. Blisko zastosowaniu technik ogrzewania pasywnego zmniejszają się nakłady finansowe potrzebne do eksploatacji tudzież nakłady energetyczne.

Dom zbudowany w systemie ogrzewania pasywnego, jaki spełnia również normę domu pasywnego nie wymaga instalacji grzewczej, co obniża koszty jego budowy.

Grafika:Illust passive solar d2 319pxW.gif

Gazogenerator (czadnica)

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 23rd, 2008 by


Gazogenerator na ksylem, zamontowany na ciągniku (z prawej okolica pojazdu). Z przodu pojazdu widoczna dodatkowa radiator do schładzania gazu generatorowego poprzednio spaleniem w silniku.


Generator na ciągniku. U góry gazogeneratora rzucający się w oczy odpylacz cyklonowy. Na dole urządzenia dwie otwory do zapalania wsadu i wybierania popiołu.


Schemat gazogeneratora do produkcji gazu drzewnego i zasilania silnika gazowego


Samochód Saab 99 napędzany gazem drzewnym. Gazogenerator jest na przyczepie


Samochód ciężarowy GAZ-42 napędzany gazogeneratorem


Автомобиль с газогенератором


Трактор с газогенератором


Instalacja do produkcji gazu drzewnego w Oplu (1940)


Adler Diplomat 3 GS na gazgenerator (1941)

Gazogenerator (czadnica, zgazowarka, prądnica gazu drzewnego) jest urządzeniem służącym do produkcji gazu generatorowego (drzewnego) w procesie zgazowania.

Typowa armatura do produkcji gazu generatorowego do zasilania silników spalinowych składa się z czterech elementów: gazogeneratora, odpylacza, chłodnicy i filtra wtórnego. Od góry gazogeneratora ładowane było benzyna (drzewo, węgiel ściągnięty, węgiel brąz poniżej postacią brykietów, węgiel drzewny, czasami chociażby próchnica) do leja zasypowego (zamykanego szczelnym wiekiem z uszczelnieniem). W środku gazogeneratora następowało jego zgazowanie.

Gorący i mętny napój alkoholowy opuszczający gazogenerator trafia do odpylacza (np. osadnika, odpylacza cyklonowego, etc.) w celu usunięcia cząstek stałych, a odtąd do chłodnicy. W chłodnicy następuje ubytek temperatury gazu a skroplenie pary wodnej a substancji smolistych. Kolejnym etapem przygotowania gazu jest jego pasaż przez filtr wtórny (powierzchniowy), w którym następuje rozszczepienie pozostałych zanieczyszczeń. Rafinowany alkohol jest składany z powietrzem i zasysany przez silnik.

Zgazowarki produkujące alkohol generatorowy na potrzeby bezpośredniego spalania np. w kotle nie muszą być wyposażone w systemy do oczyszczania gazu, w charakterze że jest niewielkie ryzykowny krok uszkodzenia palników kotła przez gnój znajdujące się w gazie.

Zobacz też

  • gaz generatorowy
  • gaz drzewny
  • zgazowanie
  • piroliza
  • czynnik zgazowujący

Linki zewnętrzne

  • Zgazowarka EKOD-1M w Lubuskich Zakładach Garbarskich
  • Gazogenerator - określenie, podstawa gazogeneratora Imberta

Piec kaflowy

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 19th, 2008 by

Piec kaflowy jest piecem akumulacyjnym. Do niedawna służył zaledwie do ogrzewania izb mieszkalnych. Współcześnie pozwala na grzanie zarówno pomieszczeń przez bezpośrednie błyszczenie ciepła gdy i w sąsiedztwie zastosowaniu płaszcza wodnego (do 60% sprawności) bądź wymiennika ciepła (do 40% sprawności) do ogrzewania wody. Tlenek wodoru zgromadzona w zbiornikach buforowych prawdopodobnie być używana w charakterze CWU (Ciepła Tlenek wodoru Użytkowa) gdy i obsługiwać do ogrzewania domu (mieszkania) w instalacji centralnego ogrzewania.

Spis treści

//

Budowa


Przykład pieca z drzwiczkami żeliwnymi z przeszkleniem, (Białowieża Towarowa)


Carski piekarnik kaflowy z zabytkowej Białowieży Towarowej.

Piec kaflowy w tradycyjnej postaci jest budowany z cegły szamotowej w postaci słupa obłożonego z pozornie materiałem ceramicznym - kaflami. Najważniejszym miejscem jest kominek. Z wielkości paleniska oblicza się masę pieca (na przykład palenisku na 6 kg drewna powinno pasować 600 kg masy akumulacyjnej).

Jako zatrzask paleniska mogą być wykorzystane drzwiczki żeliwne, czy też nowocześniej - tafla szklana. Szyby stosowane we wkładach do pieców kaflowych są grubsze od studnia do wkładów kominkowych czy też podwójne (przez szybę wkłady kominkowe emitują ok. 30% ciepła, w kiecach kaflowych ok. 10%). Powodem są masa wyższe temperatury w palenisku pieca kaflowego.

Odbiór ciepła ze spalin realizowany jest w kanałach dymowych, które są zwykle umieszczone prosto z boków pieca. W związki od budowy pieca spaliny po uzyskaniu żaru wypełniają kanały albo w wersji z przełącznikiem muszą przejść wszystkie kanały iżby wylecieć do komina. Wyłącznik służy do ułatwienia rozpalania - otwiera ewentualnie zamyka bezpośrednią drogę do komina.

Nowoczesnym rozwiązaniem są również wkłady do pieców kaflowych, które w zastępstwie drzwiczek zawierają szybę. Mogą być również wyposażone w płaszcz hydrologiczny ewentualnie zamiennik ciepła, z przyczyny czemu piekarnik kaflowy być może stać się głównym i jedynym źródłem ciepła.

Palenie

Palenie w piecu kaflowym nie jest proste i wymaga wprawy. Nabiera się jej przeciętnie po co bynajmniej kilkumiesięcznej praktyce. Po rozpaleniu ognia i nałożeniu drewna powinno się odczekać do jego przepalenia i wytworzenia żaru. Na powstały żar wrzuca się węgiel i również czeka na jego przepalenie. Odtąd wolno zawrzeć i zakręcić drzwiczki. W tym momencie zaczyna się właściwe ogrzewanie pieca. Miło z żaru zaczyna dopełniać kanały dymne i nagrzewać współpraca szamotowy.

Przy konieczności szybszego nagrzania pieca wolno nie rozwiązywać, a wyłącznie przymknąć dolne drzwiczki, jednak nie jest to maksymalny energetycznie rozwiązanie palenia ze względu na zaopatrywanie większych ilości powietrza, a co za tym idzie akceleracja procesu spalania (dym szybciej ucieka do komina, przez co nie oddaje racja co niemiara ciepła kiedy w przypadku zakręcenia pieca).

Pieca nie jest dozwolone układać poprzednio przepaleniem się wsadu, gdyż grozi to rozsadzeniem pieca przez zapłon zgromadzonych w zanim gazów palnych. Największe groźba wybuchem zachodzi po wrzuceniu bądź dołożeniu węgla ze względu na szansa unoszenia się pyłu węglowego w kanale kominowym pieca.

W piecu kaflowym jest dozwolone nagrzewać również innymi materiałami abstrahując od węglem (ksylem, papier, źdźbło), mimo to węgiel ze względu na swoja charakterystykę palenia jest materiałem wymagającym w żadnym razie obsługi. Użytek drewna czy też papieru w charakterze materiału palnego wymaga częstszego dokładania i obsługi pieca, blisko jednoczesnym wytwarzaniu większych objętości popiołu.

W przypadku palenia suchymi paliwami wytwarzającymi kurz (wyjątkowo źdźbło) duch wybuchu jest wysoce w wyższym stopniu prawdopodobne! Jeżeli nie jesteś niejaki azali dane benzyna nie spowoduje wybuchu nie zamykaj (zakręcaj) drzwiczek!

Wady i zalety

  • zdecydowaną zaletą w stosunku do kominków jest okres oddawania zakumulowanego ciepła wynoszący do 12 godzin (kuchenka prawidłowo rozochocony, nieostrożny ok. 22 nie jest coraz w drobny mak wyrachowany coraz ok. godz. 18 dnia następnego - zależne od temperatury otoczenia i szczelności cieplnej pomieszczenia),
  • wytwarzanie pyłu, wyjątkowo blisko czyszczeniu pieca,
  • konieczność zwracania szczególnej uwagi głównie w czasie rozpalania.

Zobacz też:

  • ogrzewanie
  • zdun

Linki zewnętrzne

  • Strona, na której wolno wyszukać schematy budowy pieców i kominków
  • Historia kafli i pieców w Polsce

Paliwo

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by

Paliwo – surowiec wydzielająca w pobliżu intensywnym utlenianiu (spalaniu) duże ilości ciepła. Animusz uzyskana ze spalania paliwa wykorzystywana jest:

  • przez maszynę (motor termiczny) albo ekipa maszyn i urządzeń (siłownia cieplna) do produkcji energii mechanicznej
  • przez kufel do celów grzewczych czy też procesów technologicznych.

Najważniejszą cechą paliw jest ich miło spalania i koszt opałowa.

Rozdzielenie paliw

Paliwa ze względu na urodzenie dzielą się na

  • paliwa naturalne: węgiel nieporuszony, brąz, próchnica, biomasa (w tym drzewo), ropa naftowa, procenty ziemny, biogaz;
  • paliwa sztuczne: wytwarzane w sąsiedztwie przeróbce paliw naturalnych (koks, oliwa opałowy, oliwa napędowy, olej napędowy, procenty drzewny, spirytus świetlny, LPG).

Paliwa ze względu na pozycja skupienia dzielą się na

  • paliwa stałe
  • paliwa ciekłe
  • paliwa gazowe

Paliwa ze względu na przeznaczenie dzielą się na

  • paliwa opałowe (do spalania zewnętrznego); paliwa opałowe stałe (węgiel, koks, ksylem) nazywane są często krótko określeniem “opał”;
  • paliwa napędowe (do spalania wewnętrznego).

Oddzielną grupę stanowi olej napędowy jądrowe.

Zobacz też

  • materiał palny

Gazogenerator

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by


Gazogenerator na drzewo, zamontowany na ciągniku (z prawej okolica pojazdu). Z przodu pojazdu widoczna dodatkowa radiator do schładzania gazu generatorowego nim spaleniem w silniku.


Generator na ciągniku. U góry gazogeneratora wyraźny odpylacz cyklonowy. Na dole urządzenia duet otwory do zapalania wsadu i wybierania popiołu.


Schemat gazogeneratora do produkcji gazu drzewnego i zasilania silnika gazowego


Samochód Saab 99 napędzany gazem drzewnym. Gazogenerator jest na przyczepie


Samochód ciężarowy GAZ-42 napędzany gazogeneratorem


Автомобиль с газогенератором


Трактор с газогенератором


Instalacja do produkcji gazu drzewnego w Oplu (1940)


Adler Diplomat 3 GS na gazgenerator (1941)

Gazogenerator (czadnica, zgazowarka, prądnica gazu drzewnego) jest urządzeniem służącym do produkcji gazu generatorowego (drzewnego) w procesie zgazowania.

Typowa armatura do produkcji gazu generatorowego do zasilania silników spalinowych składa się z czterech elementów: gazogeneratora, odpylacza, chłodnicy i filtra wtórnego. Od góry gazogeneratora ładowane było olej napędowy (ksylem, węgiel morowy, węgiel brązowy wobec postacią brykietów, węgiel drzewny, nieraz poniekąd humus) do leja zasypowego (zamykanego szczelnym wiekiem z uszczelnieniem). W środku gazogeneratora następowało jego zgazowanie.

Gorący i nieprzezroczysty alkohol opuszczający gazogenerator trafia do odpylacza (np. osadnika, odpylacza cyklonowego, etc.) w celu usunięcia cząstek stałych a po pewnym czasie do chłodnicy. W chłodnicy następuje ubytek temperatury gazu zaś skroplenie pary wodnej tudzież substancji smolistych. Kolejnym etapem przygotowania gazu jest jego pasaż przez filtr wtórny (powierzchniowy), w którym następuje rozdzielenie pozostałych zanieczyszczeń. Rafinowany spirytus jest składany z powietrzem i zasysany przez silnik.

Zgazowarki produkujące procenty generatorowy na potrzeby bezpośredniego spalania np. w kotle nie muszą być wyposażone w systemy do oczyszczania gazu w charakterze że jest niewielkie ryzykowny krok uszkodzenia palników kotła przez paćka znajdujące się w gazie.

Zobacz też

  • gaz generatorowy
  • gaz drzewny
  • zgazowanie
  • piroliza
  • czynnik zgazowujący

Linki zewnętrzne

  • Zgazowarka EKOD-1M w Lubuskich Zakładach Garbarskich
  • Gazogenerator - określenie, szkielet gazogeneratora Imberta

Kang

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by

Kang (chiń: 炕; pinyin: kàng; mowa mandżurski: nahan) - odmiana sypialnego pieca z cegieł ewentualnie gliny, popularnego na północy Chin, o wysokości krzesła, długości dookoła 2 metrów i szerokości umożliwiającej pomieszczenie kilku osób. Jednakowo kiedy europejskie piece kaflowe, kang jest w stanie przechowywać serdecznie za dnia i interpretować je w nocy, chociażby jeżeli pies z kulawą nogą nie dokłada doń ognia.

Historia sypialnych pieców sięga w Chinach czasów neolitycznych. Na stanowisku w Banpo znaleziono 10-centymetrowe klepisko z gliny (zwane huoqiang), które było pewno ogrzewane ogniskiem. Z kolei żar i popiół usuwano, a na nagrzanym klepisku kładziono się do snu. O takim sposobie ogrzewania podłogi wspomina wierszokleta z epoki Tang, Meng Jiao.

Pierwszy popularny piekarnik typu kang, z jednym kanałem dymowym, pochodzi z I wieku n.e. z terenów prowincji Heilongjiang.

HVAC

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by

Zestaw danych treści

//

HVAC - skrótowiec angielskiego wyrażenia Heating, Ventilation, Air Conditioning oznaczającego branżę inżynierii sanitarnej zajmującą się:

  • ogrzewaniem (heating),
  • wentylacją (ventilation)
  • klimatyzacją (air conditioning).

W Polsce nie ma dokładnego odpowiednika tego pojęcia, skutkiem tego oznaczenia z języka angielskiego przyjęły się zarówno w publikacjach inżynierskich, gdy i w mowie potocznej. Przyjęto dwie sposoby wymawiania tego skrótu: ejczwak (z ang.) czy też hwac (z niem.) - obie wersje uznawane są za poprawne.

Oprócz określenia branży budowlanej skrót HVAC służy również do określaniu zawodu (inżynier HVAC czy też w przeciwnym razie mechanical engineer) natomiast rodzaju instalacji sanitarnych.

Frekwencja w budownictwie

W Polsce w ogóle gałąź budowlana dzieli się na (rozdział ogólny):

  • architekturę
  • konstrukcję
  • instalacje sanitarne
  • instalacje elektryczne

Na instalacje sanitarne składają się:

  • instalacje odpowiedzialne za doprowadzenie wody do budynku i odprowadzenie ścieków (alias armatura wodno-kanalizacyjna);
  • wodne instalacje przeciwpożarowe (inaczej armatura tryskaczowa i hydrantowa);
  • instalacje zapewniające uczucie komfortu cieplnego w pomieszczeniach (alias wentylacja, nagrzewanie, oziębianie = HVAC);
  • instalacja gazowa
  • inne instalacje technologiczne (np. sprężonego powietrza, olejowa, parowa itd.)

Branże pokrewne

Skrót HVAC często jest modyfikowany, bo z trudem przemawiać o klimatyzacji w oderwaniu od innych branż. Zazwyczaj spotykaną odmianą jest HVAC & R ewentualnie HVACR (R od ang. refrigeration - oziębianie). W zasadzie dziś przyjmuje się, że w zestaw branży HVAC wchodzi również oziębianie, pomimo że nie każdorazowo dodawane jest końcowe R.

Inną modyfikacją skrótu jest HVAC-R & I, dokąd I oznacza izolację (ang. isolation).

Organizacje

Najprężniejszą organizacją HVAC (również w Polsce) jest amerykańska ASHRAE .

Podobnie polskie wyższe uczelnie kształcą inżynierów sanitarnych (specjalizacja określa przed chwilą proces studiów i nie ma wpływu na uzyskanie końcowego tytułu).

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
HVAC

Zobacz też

  • instalacja sanitarna
  • klimakonwektor

Ogrzewanie

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by

Ogrzewanie jest to sprawa sądowa dostarczania energii termicznej do ciała, pomieszczenia, w celu podniesienia czy też utrzymania jego temperatury.

Artykuł ów omawia nagrzewanie w kontekście wszelkiego rodzaju pomieszczeń, budowli i budynków, albowiem takie jest najczęstsze stosowanie tego wyrażenia. Grzanie prawdopodobnie traktować również:

  • samochodu (patrz także na dole: grzejniki nadmuchowe)
  • tafli boiska (patrz ponadto w dole: nagrzewanie podłogowe)
  • i inne.

Ogrzewanie jest w szerokim zakresie rozumianym pojęciem, związanym z zapewnieniem odpowiednich warunków temperaturowych, zależnie od charakteru pomieszczenia i z uwzględnieniem zmian potrzeb klimatycznych w różnych okresach (czasowych ewentualnie funkcjonalnych).

Spis treści

//

Zaopatrywanie ciepła do pomieszczeń

Wstęp

Istnieje do licha i trochę metod dostarczania ciepła do pomieszczenia. Konkretne sposób warunkują: odmiana pomieszczenia (np. pokój codzienny, garaż, łazienka), era przebywania w zanim ludzi (np. cała nocna pora, w tym momencie), potencjał techniczne (alias dostępne źródła energii) i uwarunkowania finansowe.

Centralne nagrzewanie (CO)


Działanie c.o grawitacyjnygo.


Współczesny dzban CO

We współczesnym rozumieniu jest to dostarczenie ciepła do elementów grzejnych zlokalizowanych w docelowych pomieszczeniach za pomocą gorącej wody. Tymczasem kierunek tego pojęcia jest szerszy - jest to rozprowadzanie ciepła po budowli, uzyskanego z przetworzenia paliwa w jednym, celowo przeznaczonym do tego pomieszczeniu, kotłowni, w tym przypadku piekarnik znany jako jest kotłem centralnego ogrzewania, a elementy przekazujące serdecznie w pomieszczeniach to grzejniki (tzw. potocznie “kaloryfery”). Do rozprowadzania ciepła wykorzystuje się wodę, parę wodną bądź atmosfera. Stosuje się systemy obejmujące jedno chata (centralne grzanie etażowe), jeden budowla, nieco budynków, a poniekąd całe miasta. W instalacjach obejmujących jeden budowla tlenek wodoru być może obiegać w wyniku zmian gęstości blisko zmianach temperatury (CO grawitacyjne) ewentualnie jej przepływ jest wymuszany pompą. W większych instalacjach stosuje się tylko systemy z wymuszonym obiegiem.

Rodzaje grzejników

Grzejniki gazowe

Czerpią natężenie z gazu. Są zaliczane do grupy niewydajnych.

Grzejniki konwekcyjne

Grzejniki konwekcyjne ogrzewają pomieszczenie w wyniku grawitacyjnego przepływu masy powietrza w obrębie radiatora grzejnika, w wyniku czego następuje jego ogrzanie. Przepływ grawitacyjny wynika z różnicy gęstości powietrza ze zmianą jego temperatury. Grzejniki zasilane są prądem elektrycznym czy też gorącą wodą. Tlenek wodoru dostarczana jest instalacją centralnego ogrzewania (CO).

Wady i zalety:

  • “mieszanie” powietrza w pomieszczeniu,
  • relatywnie średnia prędkość nagrzewania pomieszczenia,
  • łatwość regulacji temperatury,
  • stabilność w utrzymaniu temperatury w pomieszczeniu,
  • mniejsza pokrywa grzejnika w stosunku do grzejników radiacyjnych
  • (wada) większe nierównomierności w ogrzewaniu powietrza, ciepłe atmosfera unosi się do góry.

Grzejniki radiatorowe

Grzejniki radiatorowe są teraz wypierane przez grzejniki konwekcyjne. Atmosfera przepływa na pozornie radiatora. Chłodnica ma rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną, wykonywaną przez wyprofilowanie, wytłoczenie albo przyspawanie pasów karoseria do rury w której płynie składnik grzejący.

Wady i zalety, porównanie z konwekcyjnymi:

  • zajmują większą powierzchnię ściany,
  • pomieszczenie jest ogrzane równomierniej,
  • łatwiej dochrapać się wyższe temperatury w dolnej części pomieszczenia,
  • słabo wymuszają rotacja powietrza w pomieszczeniu,
  • większa część ciepła jest odprowadzana przez blask cieplne.

Promienniki energii cieplnej

Bardzo cenione jak źródło ciepła w wysokich pomieszczeniach z uwagi na bezpośrednie grzanie ciał stałych przez świecenie podczerwone a nie przez atmosfera, które nie wcześniej wtórnie jest ogrzewane przez ciała stałe, ze względu czemu serdecznie ukierunkowane jest do dolnej partii wysokiego obiektu. Systemy grzewcze oparte o promienniki charakteryzują sie minimalną bezwładnością, przede wszystkim oparte o promienniki gazowe i promienniki elektryczne.

Promienniki teraz należą do najchętniej stosowanych urządzeń grzewczych stosowanych w dużych obiektach przemysłowych, logistycznych i sportowych.

Wady i zalety:

Zalety:

  • niższe koszty eksploatacji systemu pod ręką tym samym komforcie cieplnym
  • możliwość stosowania pełnej automatyki sterującej
  • układ zdecentralizowany niedaleko większych obiektach
  • możliwość ogrzewania strefowego
  • kontrola komfortu termicznego całej powierzchni ogrzewanej

Wady:

  • zależne od rodzaju promienników (gazowe, elektryczne, wodne)

Grzejniki nadmuchowe

Grzejnik nadmuchowy jest połączeniem grzejnika kowektorowego z wentylatorem napędzanym energią elektryczną. Źródłem energii cieplnej jest tak bywa prąd elektryczny (z rzadka tlenek wodoru, zasadniczo stosowana w samochodach). W ostatnich latach serdecznie wytwarzane jest w nowoczesnych kominkach.

Wady i zalety:

  • szybkie grzanie pomieszczeń (intensywne mieszanie powietrza),
  • występowanie szybkiego ruchu powietrza,
  • hałas generowany przez wentylator,
  • trudność w stabilizacji temperatury (??),
  • możliwość kierunkowego ogrzewania (skierowania strumienia powietrza),
  • zimny nawiew (jak inne zastosowanie).
  • małe wymiary,
  • możliwość umieszczenia z dala od miejsca, które ma być ogrzewane


Ogrzewanie podłogowe.

Grzanie podłogowe

Cechą charakterystyczną ogrzewania podłogowego jest fortel emisji ciepła - jest ono dostarczane całą powierzchnią podłogi w poprzek lśnienie, co zapobiega powstawaniu gorących warstw powietrza w górnej części pomieszczenia. Nagrzewanie podłogowe zapewnia charakter temperatury w pomieszczeniu w największym stopniu przybliżony do teoretycznego profilu idealnego, dlatego że oddaje miło przez blask i nie wywołuje konwekcji. Nagrzewanie wykonuje się w charakterze elektryczne albo wodne. Zazwyczaj stosowane jest w łazienkach, choć w nowych budynkach co chwila częściej jest stosowane na całej powierzchni użytkowej. W ogrzewaniu podłogowym wodnym, tlenek wodoru dostarczana jest instalacją centralnego ogrzewania (CO), blisko czym konieczne jest rola mieszacza do obniżenia temperatury wody w stosunku do temperatury ewentualnie (co stosuje się częściej) niskotemperaturowego źródła ciepła, takiego podczas gdy ulewa ciepła czy też kubek kondensacyjny.

Zalety:

  • równomierny gnicie wyprostowany temperatur w pomieszczeniu
  • ciepła (”przyjemna”) podłoga
  • brak widocznych elementów ogrzewania (np. grzejników)
  • akumulacyjność cieplna.

Wady:

  • konieczność zniszczenia istniejącej podłogi (niedaleko montażu w użytkowanym budynku)
  • ograniczenia sposobu wykonania podłogi i jej nakrycia - wypada wystrzegać się materiałów izolujących (np. deski na legarkach, grube wykładziny i dywany).

Tradycyjne źródła energii cieplnej

Jako tradycyjne źródła energii cieplnej przyjmuje się takie metody postępowania, w których nie jest brane przy uwagę ewentualne negatywne działanie na środowisko.

Miło z elektrociepłowni

Ciepło z elektrociepłowni do budynku dostarczane jest rurociągami w postaci gorącej wody. Tlenek wodoru ta nie jest stosowana jawnie do ogrzewania, mimo to jej ikra cieplna przekazywana jest do wewnętrznego obiegu grzewczego centralnego ogrzewania w wymienniku ciepła (rekuperatorze). W czasie przesyłu powstają duże straty ciepła (ogrzewana jest grunt i powietrze, a uprawianie instalacji przesyłowej wymaga wysokich nakładów, zatem mała moda w budownictwie podmiejskim).

Wady i zalety:

  • bezobsługowość,
  • problemy z rozliczaniem zużytego ciepła (niedoskonałe metody podzielnikowe czy też wręcz rozliczanie za jednym zamachem wedle powierzchni mieszkania ewentualnie ilości zamieszkałych w przedtem osób),
  • wysoki wartość instalacji zasilającej,
  • niedostępność na żądanie w okresie przejściowym (do momentu włączenia wymiennika ciepła),
  • rozwiązanie nie wzdłuż i wszerz dostępne.

Nagrzewanie spalinowe

Ogrzewanie spalinowe polega na dostarczaniu ciepła uzyskanego w wyniku procesu spalania materiału zwanego paliwem. W tradycyjnych układach są to:

  • materiały stałe:
    • węgiel i jego pochodne (zobacz ponadto: węgiel tęgi, węgiel brąz, koks)
    • inne materiały palne (drzewo, papier, nieczystości gospodarcze, itp.)
  • materiały gazowe:
    • gaz miejski
    • gaz ziemny
    • mieszanka gazów: propanu i butanu,
  • materiały ciekłe:
  • ropa naftowa ewentualnie oliwa opałowy.

Kuchenka opalany węglem - izbowy

Piec węglowy w wykonaniu tradycyjnym - tzw. kuchenka izbowy, pozostaje w wielu gospodarstwach domowych głównym źródłem energii cieplnej. Jest przykry w eksploatacji, ponieważ:

  • wymaga dostarczenia ciężkiego paliwa (często po schodach),
  • wymaga nadzoru w trakcie palenia i wygaszania,
  • po rozgrzaniu emituje multum ciepła, które po zgaszeniu paleniska pomału się zmniejsza. Po wieczornym “napaleniu” o brzasku w pomieszczeniu jest obecnie mróz. Piekarnik taki zabudowany w kuchni służy równolegle do przygotowywania otawa. Budową tradycyjnych piecy zajmuje się zdun.

Dzban centralnego ogrzewania opalany węglem

Kocioł węglowy centralnego ogrzewania jest również nieprzyjemny w ekesploatacji (ze względu na twarz materiału), atoli posiada możność instalacji pewnych system/ów automatyki. Dodatkową zaletą jest sposobność pracy ciągłej zaś kumulacja energii w zbiorniku wodnym (kto być może mieć alternatywną metodę podgrzewania - np. elektryczną). Ustrój ów łatwo jest dozwolone przykroić do nowoczesnych metod opalania materiałami niewęglowymi. Dzban centralnego ogrzewania instaluje się w kotłowni.

Wady i zalety:

  • trudny w sterowaniu (kubek tradycyjny)
  • konieczność wykonania instalacji CO (dzban centralny),
  • konieczność stałego nadzoru człowieka,
  • bardzo konfundujący medium energii.

Dzban centralnego ogrzewania opalany gazem

Od kotła węglowego różni go doniośle natura opału, co pozwala w większym stopniu dopiąć celu automatyzacji procesu spalania.

Wady i zalety:

  • konieczność wykonania instalacji CO,
  • łatwość sterowania,
  • czyste spaliny,
  • czysta kotłownia.
  • wysoka biegłość energetyczna (kotły kondensacyjne)
  • możliwa udział z systemem solarnym

Kominek

Pod dekadencja XX w. powróciła popularność na kominki, które są efektownym elementem wystroju wnętrz. Nowoczesne kominki mają tycio wspólnego z niskosprawnymi poprzednikami, posiadają:

  • zamykane kominek (większa skuteczność spalania i bezpieczeństwo) - niejednokrotnie z tzw. “zimną szybą”,
  • system odprowadzania ciepła (od czasu do czasu z obiegiem wymuszonym), właśnie ażeby podczas gdy w żadnym wypadku energii było oddawane do atmosfery łącznie ze spalinami.
  • system zabezpieczeń,
  • regulację płomienia.

Wady i zalety:

  • efektowny faktor wystroju,
  • konieczność częstego dodkładania paliwa,
  • kłopotliwy medium energii.

Grzanie elektryczne

Wady i zalety:

  • łatwość sterowania,
  • niskie koszty instalacji przyłącza,
  • wysoka sprawność,
  • duży wartość jednolity energii.

Alternatywne źródła energii cieplnej

Alternatywne źródła energii charakteryzują się zmniejszonym negatywnym oddziaływaniem (względem tradycyjnych źródeł) na środowisko naturalne, w poprzek osłabienie emisji szkodliwych substancji, albo manipulacja odnawialnych źródeł energii.

Manipulacja energii słonecznej

Możliwe jest wykorzystywanie energii słonecznej do zaspokojenia potrzeb grzewczych budynków. Rozróżnia się pasywne i aktywne systemy ogrzewania słonecznego, w układy od tego, azaliż do wykorzystania energii słonecznej konieczne jest zniszczenie energii z innego źródła. Do pasywnych systemów ogrzewania słonecznego zalicza się kolektory słoneczne w instalacji grawitacyjnej a duże okna w południowej elewacji budynku o dobrych współczynnikach przenikania energii słonecznej. Skoro podaż energii słonecznej przypada głównie w ciągu lata i wiosną i jesienią a w trakcie sezonu grzewczego ich zdolność produkcyjna wysoko spada, kolektory słoneczne są tak bywa stosowane tylko do produkcji ciepłej wody użytkowej. Mogą one również ciągnąć za uszy niskotemperaturowe systemy centralnego ogrzewania (np. grzanie podłogowe). W polskim klimacie możliwe jest manipulacja zysków grzewczych z energii słonecznej w charakterze źródła energii na rzecz budynków pasywnych.

Wady i zalety:

  • duże nałóg od pogody (i rejonu geograficznego),
  • bardzo niskie koszty jednostki energii,
  • brak negatywnego wpływu na środowisko naturalne,
  • łatwy zestaw kolektorów słonecznych,
  • ograniczenie do instalacji niskotemperaturowych (podłogowych, ściennych),
  • wysoki wartość inwestycji.

Oberwanie chmury ciepła

Energię uzyskuje się stosując pompę ciepła, która wymusza rotacja energii cieplnej ze źródła zimniejszego (baza) do ogrzewanego budynku. Rola tego urządzenia umożliwia korzystanie z energii zmagazynowanej w gruncie, kto podgrzewany jest przez energię słoneczną. Takie grzanie nie ma guzik wspólnego z gorącymi źródłami ani z wykorzystaniem energią geotermalną. Nośnikiem energii, jaki napędza pompę ciepła, w większości wypadków jest animusz elektryczna. Wyłącznie w pojedynczych przypadkach ulewa ciepła napędzana jest przez serce spalinowy zasilany gazem ziemnym.

Wady i zalety:

  • bardzo niskie koszty jednostki produkowanego ciepła,
  • wysoki cena inwestycyjny, głównie wykonania wymiennika ciepła w gruncie,
  • brak emisji szkodliwych substancji w miejscu stosowania urządzenia.

Spalanie biomasy

Biomasa prawdopodobnie być wykorzystywana jak benzyna do urządzeń grzewczych. Spalane mogą być między innymi:

  • drewno - polana, zrębki, pellety,
  • słoma - bele bądź kostki słomy, brykiet słomiany,
  • biogaz lub procenty drzewny otrzymywany z biomasy.

Wady i zalety:

  • paliwo dostępne jest przeważnie w niedużej odległości od miejsca wykorzystania - nie ma konieczności transportu kiedy w przypadku węgla,
  • ceny biomasy, głównie różnego rodzaju odpadów, jest przeważnie niższa od innych paliw,
  • emisję dwutlenku węgla ze spalania biomasy uważa się za zerową a w następstwie tego nie przyczyniającą się do efektu cieplarnianego.

Ograniczanie wyczerpania energii

Ograniczenie wyczerpania energii jest istotnym elementem prawidłowej polityki ogrzewania domu. Zmęczenie materiału energii powinno się tłamsić ze względu na:

  • negatywne wpływ na środowisko naturalne,
  • zbędne nakłady finansowe.

Zużycie energii jest dozwolone zniżyć stosując metody zapobiegawcze:

  • aktywne, tzn. jawnie reragujące na zmieniające się predyspozycja (np. regulacja),
  • pasywne bądź stałe (np. skrytość termiczna).

Regulacja

Postanowienie lokalna - zawór (z głowicą termostatyczną)

Regulacja lokalna polega na instalacji zaworu (mechanicznego czy też elektronicznego) albo zaworu z głowicą termostatyczną na grzejniku czy też na dopływie energii do grzejnika. Zawór z głowicą posiada skalę w stopniach Celsjusza, bądź numerację pozwalającą zapamiętać człowiekowi “odpowiednie” położenia na rzecz wymaganych temperatur. Często spotyka się duet zawory i wyłącznik “noc/dzień”.

Działanie zaworu z głowicą:

  • załączony/wyłączony - odcina dopływ energii (np. ciepłej wody, prądu) w momencie wykrycia temperatury “górnej” w ramach przyjętych widełek dokładności (zależnych od rodzaju grzejnika), a włącza dopływ energii po wykryciu temperatury “dolnej”. Na rzecz dobrej jakości elektrycznych grzejników konwekcyjnych widełki (inaczej nie inaczej wahania temperatury w pomieszczeniu) wynoszą 0,5 st. C.
  • płynna postanowienie - osłabienie przepływu energii (np. wody) do poziomu pozwalającego nie oddać żądaną temperaturę (głowica ogranicza ewentualnie zwiększa dopływ czynnika grzejnego w stosunki od potrzeby),
  • przełączenie pracy grzejnika - np. szychta liczby elementów grzejnych (zwykle stosowana w grzejnikach elektrycznych).
  • zabezpieczenie z przeciwnej strony zamarzaniu - blisko głowicy termostatycznej ustawionej na pozycji oznaczonej gwiazdką dopływ energii jest na amen nieczynny; w razie spadku temperatury w pomieszczeniu pod spodem 0°C głowica otwiera zawór albo włącza kaloryfer zapobiegając przemarzaniu pomieszczenia.

Innym przykładem regulacji lokalnej jest oprawa sterujący systemem grzewczym opartym o rozproszone źródła energii takie podczas gdy na przypadek promienniki i nagrzewnice gazowe, dokąd na jednej hali nieco ewentualnie kilkadziesiąt urządzeń łączone działają w odniesieniu do kilku albo kilkunastu punktów pomiaru temperatury, ze względu czemu każde źródło energii, promiennik azali nagrzewnica, przypadkiem jawnie odpowiadać na lokalne wahania temperatury.

Uregulowanie centralna

Regulacją centralną nazywane są mechanizmy pozwalające z jednego punktu domu skłonić na zmianę temperatury we wszystkich ewentualnie swobodnie wybranych punktach grzewczych poprzez:

  • oddziaływanie (zdalne sterowanie) urządzeniami do regulacji lokalnej - podejście to stosowane jest w grzejnikach elektrycznych.
  • zmianę ilości dostarczanego ciepła do punktów grzewczych - fortel stosowane w systemach centralnego ogrzewania, w wyniku:
    • zmniejszenia temperatury wody,
    • cyklicznego włączania i wyłączania dopływu energii (stosowane również w grzejnikach elektrycznych)

Przypisy

  1. ↑ http://www.centralne-ogrzewanie.pl/gazowe-pompy-ciepla/

Zobacz też:

  • grzejnik
  • konwektor
  • radiator

Brykiet

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by


Brykiet węgla brunatnego do spalania w piecach domowych

Brykiet - tworzywo opałowy ziszczony jak mieszanina różnych palnych składników (np.: trocin, torfu, miału, węgla drzewnego, słomy itp.), od czasu do czasu z dodatkiem lepiszcza, sprasowanych poniżej niezmiernie dużym ciśnieniem. Brykiety mogą mieć postać odłamków o przekroju kołowym bądź prostokątnym. Rodzajem brykietów są także pellety

Brykiety są stosowane jak tworzywo opałowy ewentualnie również w charakterze środek łatwopalny (np. rozpałka).

Ostatnio coraz to popularniejsze stają się brykiety wykonane z wszelkiego rodzaju odpadków produkcji rolniczej. Pozwala to na produkcję taniej i w wyższym stopniu ekologicznej energii, co przyczynia się do zmniejszenia emisji toksycznych substancji do środowiska.

Najprawodpodobniej brykiety zostały wynalezione przez Henry’ego Forda.

Elektrofiltr

Posted in Ogrzewanie podłogowe on November 5th, 2008 by

Elektrofiltr, odpylacz elektrostatyczny (skrótowo EF czy też ang. ESP alias electrostatic precipitator) — odmiana odpylacza, w którym wymazywanie pyłu z gazu (gazu technologicznego, spalin albo innych gazów odlotowych, powietrza) następuje w poprzek manipulacja siły elektrostatycznej (system prawny Coulomba), działającej na cząstki tego pyłu.

Ponieważ cząstki pyłu niesione przez trunek, są z natury elektrycznie obojętne, iżby sprawa sądowa przebiegł, muszą stać się poprzednio naelektryzowane.

Ładunek elektryczny jest nadawany ziarnom pyłu w poprzek manipulacja ulotu, tj. opuszczania elektrody przez ładunki elektryczne ze względu wyładowania koronowego – rodzaju wyładowania elektrycznego w niejednorodnym silnym polu elektrycznym, z zastosowaniem napięć blisko dziesiątek kV. Statystycznie stosuje się ujemne ładowanie elektrody ulotowej. Ziarna pyłu uzyskują ładunek elektryczny od zjonizowanych przez ulot cząsteczek gazu. Obdarzone ładunkiem elektrycznym wędrują (migrują) do elektrody o ładunku przeciwnym (zjawa elektroforezy), na której się osadzają (elektroda osadcza lub zbiorcza). Na niej rozładowują się elektrycznie i częstokroć zostają z niej usuwane (strącone czy też spłukane). Intensywność elektrostatyczna zależy od ładunku ziarna pyłu, a ładunek potencjalny do zgromadzenia na ziarnie zależy m.in. od rozmiaru tegoż ziarna. Z tej przyczyny elektrofiltry niezwykle efektywnie (średnio w powyżej 99%) wychwytują ziarna pyłu o średnicach większych od 10 µm, i mają temat z ziarnami mniejszymi (tzw. PM10 – zob. aerozole atmosferyczne).

Powszechnie uznaje się, że wynalazcą elektrofiltru był Amerykaniec Frederick Gardner Cottrell (1877-1948) skutkiem tego inna imię – odpylacz Cottrella.

W energetyce zawodowej elektrofiltr jest uniwersalnie stosowanym urządzeniem pomocniczym kotła opalanego pyłem węglowym. W metalurgii odpyla np. gazy odlotowe ze spiekania surowców, a w sąsiedztwie otrzymywaniu miedzi z kruszców siarczkowych odpyla spirytus z konwertorowania kamienia miedziowego, obejmujący dwutlenek siarki, zarządzany do produkcji kwasu siarkowego. W koksowniach znalazł funkcja do odpylania i odsmalania surowego gazu koksowniczego. Bywa również praktyczny do odpylania gazów odlotowych z pieców obrotowych w cementowniach.

Bibliografia

  • VI Spotkanie Naukowo-Techniczna “Elektrofiltry 2002″. Gród podwawelski: Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica. Fakultet Inżynierii Mechanicznej i Robotyki, 2002. ISBN 83-916516-2-2
  • Warych J: Oczyszczanie gazów; procesy i aparatura. Gród nad Wisłą: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1998. ISBN 83-204-2305-8
drzwi - Kontenery mieszkalne - księgarnia obcojęzyczna wrocław - pozycjonowanie - RFID - stroje kąpielowe - monitory - Ferdydurke streszczenie - Kredyty - Kosmetyki
wyposazenie pralni - Efektowna szklana witryna sklepowa - Sklep obuwniczy - koszulki z nadrukiem - meble biurowe